خب این سوال خیلی بحث برانگیزه
چرا که بعضی افراد با توجه به عقاید علمی، مذهبی و گاها خرافی، اجداد خودشونو یه چیز میدونن.
اما بحث اینه که کدوم درست میگه
افراد مذهبی که برای حرف خودشون مدارکی از کتب مقدس جمع آوری میکنن،
افراد علمگرا که برای حرف خودشون مدارکی از تحقیقات علمی بخصوص ژنتیکی و میکروبی استفاده میکنن،
و اون گروه نخودی هم که بماند
اینجا قصد نداریم اجداد مد نظر افراد مذهبی (آدم و حوا) و اجداد آدمای خرافاتی رو زیر سوال ببریم در واقع میخوایم اعتقاد علمی برای اجداد انسان رو اثبات کنیم
تحقیقات ژنتیکی نشان دهندهی این هستن که تمام ما انسان ها و موجودات دیگه، از یک جد مشترک که یک باکتری بوده تکامل پیدا کردیم
اما بحث از این هم گذشته
خب این یه نظریه ی اثبات شده هست.
بحث درمورد اینه که بعد از شامپانزهها و میمون ها چه چیزی جد مشترک و اختصاصی برای انسان ها هست.
تحقیقات ژنتیکی و دیرینه شناسی نشان دهندهی این هستن که بخشی از میکروبیوم انسان های امروزی از میکروبیوم احتمالی یک زن ۲۰ هزار ساله در آفریقای جنوبی است.
اما اینجا تمام نمیشود
علاوه بر این، ژنوم باقی مانده در فسیل این زن، با ژنوم انسان ها همخوانی از نوع تکاملی دارد که نشان میدهد همهی نسل بشر از یک زن آفریقایی است.
بررسی DNA انسان مشابهت هایی را آشکار کرد که ظاهراً نشان دهنده این بود که همه انسانها یک جد مشترک دارند.
بررسی مشابهی برای به دست آوردن شجره نامه انسان انجام شده است
دیگر حوزه پژوهش ها بررسی انسانهای ناندرتال است؛
یعنی عموزاده نزدیک ما در شجره نامه های خانوادگی!
ناندرتالها فقط ۳۵ هزار سال پیش منقرض شدند و بیشتر بحث ها بر اثر این است که آنها چقدر شبیه ما بودهاند؟
مثلاً آیا صحبت می کردند یا نه؟
یک لوکوس (ناحیه ژنتیکی: مجموعه ای از ژن های یک قسمت که در ژنوم ۲۰۱ لوکوس وجود دارد) به نام
Fox 2 برای توسعه گویای کار می کند که از قضا به احتمال ۹۹ درصد در ژنوم ناندرتالها بوده.
همچون دیگر پژوهشها در حوزه تکاملی، بحث های این حوزه هم کوچک اند؛ بنابراین کشف های جدید هر از گاهی موجی از شگفتی ایجاد می کنند. هرچه درباره انسان نئاندرتال میدانیم بر اساس بقایای فسیلی است که از صد ها تن از آنها باقی مانده!
نویسنده: البرز امیدی شاه آباد