زاویه حمله (AOA) زاویه ای است که در آن آکورد بال هواپیما با باد نسبی روبرو می شود. وتر از لبه جلو تا لبه انتهایی یک خط مستقیم است.زاویه بروز بال چیست؟
در هواپیماهای بال ثابت ، زاویه برخورد (که بعضاً به آن زاویه نصب یا زاویه تنظیم گفته می شود) زاویه بین خط آکورد بال است که بال به بدنه سوار شده است و یک محور مرجع در امتداد بدنه (اغلب جهت حداقل کشیدن ، یا در صورت لزوم ، طولی.
حداکثر زاویه حمله چقدر است؟زاویه موثر حمله چیستان قسمت از یک زاویه حمله معین که بین وتر یک ایرفویل و یک خط نمایانگر سرعت نتیجه جریان آشفته قرار دارد. برای نسبت ابعادی بینهایت نیز زاویه حمله نامیده می شود. ..
حدود 17 درجه
افزایش زاویه حمله منجر به افزایش هم لیفت و هم کشش القایی می شود ، تا یک نقطه. زاویه حمله بسیار زیاد است (معمولاً در حدود 17 درجه) و جریان هوا در سطح فوقانی ایروفیل جدا می شود ، در نتیجه بالابر از دست می رود ، که در اصطلاح دیگر اصطلاحاً Stall نامیده می شود.تفاوت زاویه حمله و زاویه بروز چیست؟
زاویه بروز ، زاویه بین آکورد بال و محور طولی هواپیما است. ... زاویه بروز یک شکل در مورد هندسه صفحه است. زاویه حمله نحوه گرایش بال به باد است آیا زاویه حمله و زاویه بروز یکسان هستند؟
زاویه بروز ، زاویه بین آکورد بال و محور طولی هواپیما است. ... زاویه بروز یک شکل در مورد هندسه صفحه است. زاویه حمله نحوه گرایش بال به باد است.چه رابطه ای بین زاویه حمله و بلند شدن وجود دارد؟
میزان بالابر تولید شده توسط جسم به شکل جسم و نحوه حرکت آن در هوا بستگی دارد. برای ایرفویل های نازک ، بالابر مستقیماً با زاویه حمله برای زاویه های کوچک متناسب است (درحدود +/- 10 درجه).
زاویه برخورد در هلی کوپتر چیست؟
Angle of incidence (AOI) - زاویه بین خط آکورد تیغه و توپی روتور. معمولاً از آن به عنوان زاویه گام تیغه یاد می شود. برای ایرفویل های ثابت ، مانند پره های عمودی یا آسانسور ، زاویه بروز ، زاویه بین خط آکورد ایرفویل و یک صفحه مرجع انتخاب شده از هلی کوپتر است.
پس توجه کنید در دینامیک سیال ، زاویه حمله (AOA ، α ، زاویه بین یک خط مرجع بر روی یک بدن (اغلب خط وتر یک ایرفویل) و بردار نمایانگر حرکت نسبی بین بدن و مایعی که از طریق آن در حال حرکت است. زاویه حمله ، زاویه بین خط مرجع بدن و جریان ورودی است. این مقاله بر روی رایج ترین کاربرد ، زاویه حمله بال یا ایرفویل در حال حرکت در هوا تمرکز دارد.
در آیرودینامیک ، زاویه حمله زاویه بین خط آکورد بال یک هواپیمای بال ثابت و بردار را نشان می دهد که حرکت نسبی بین هواپیما و جو را نشان می دهد. از آنجا که یک بال می تواند پیچ و تاب داشته باشد ، ممکن است یک خط وتر از کل بال قابل تعریف نباشد ، بنابراین یک خط مرجع جایگزین به سادگی تعریف می شود. اغلب ، خط آکورد ریشه بال به عنوان خط مرجع انتخاب می شود. انتخاب دیگر استفاده از یک خط افقی بر روی بدنه به عنوان خط مرجع (و همچنین به عنوان محور طولی) است ضریب بالابر هواپیمای بال ثابت با زاویه حمله متفاوت است. افزایش زاویه حمله با افزایش ضریب بالابر تا حداکثر ضریب بالابر همراه است و پس از آن ضریب بالابر کاهش می یابد. زاویه حمله نسبت به جهت نسبی باد است (که برابر است با مسیری که هواپیما می رود ، اگر در هوا ساکن باشد و زاویه بروز آن 0 باشد ، یعنی بال به موازات محور طولی صفحه سوار شود) ، در حالی که گام نسبت به محور افقی است. زاویه حمله به زمین ، سرعت فعلی هواپیما و باد بستگی دارد. آنها می توانند متفاوت باشند.
زاویه حمله برای آیرودینامیک مهم است (میزان بالابردن ، درگ و غیره) ، در حالی که اوج به شما جهت هواپیما را نسبت به زمین می گوید.
با افزایش زاویه حمله هواپیمای بال ثابت ، جدا شدن جریان هوا از سطح بالایی بال بیشتر مشخص می شود و منجر به کاهش میزان افزایش ضریب بالابر می شود.
در هواپیماهای بال ثابت ، زاویه برخورد (که بعضاً به آن زاویه نصب یا زاویه تنظیم گفته می شود زاویه بین خط وتر بال است که بال در آن به بدنه سوار شده و یک محور مرجع در امتداد بدنه (اغلب جهت حداقل کشیدن یا در صورت لزوم ، محور طولی). زاویه بروز در طراحی هواپیما ثابت است و به استثنای موارد نادر ، نمی تواند در پرواز متفاوت باشد.
این اصطلاح همچنین می تواند برای سطوح افقی به طور کلی (مانند کانارد یا تثبیت کننده های افقی) برای زاویه ای که نسبت به محور طولی بدنه ایجاد می کنند ، استفاده شود.
. خط وتر گسترش یافته ریشه بال (خط قرمز) با محور طولی (محور رول) هواپیما (خط آبی) زاویه ایجاد می کند. بال ها معمولاً در یک زاویه کوچک از بروز مثبت نصب می شوند ، تا بدنه هواپیما با پرواز هوا در پرواز کروز زاویه کم داشته باشد. زاویه های بروز حدود 6 درجه در بیشتر طراحی های عمومی هواپیمایی معمول است. اصطلاحات دیگر برای زاویه بروز در این زمینه زاویه تقلب و زاویه برخورد دکل است. نباید آن را با زاویه حمله اشتباه گرفت ، یعنی زاویه ای که آکورد بال به جریان هوا در هنگام پرواز ارائه می دهد. توجه داشته باشید که برخی از ابهامات در این اصطلاحات وجود دارد ، زیرا برخی از متون مهندسی که فقط به مطالعه ایرفویل و محیط آنها می پردازند ممکن است هنگام اشاره به زاویه حمله از هر دو اصطلاح استفاده کنند.
در هواپیماهای بال دوار ، AoA (زاویه حمله) زاویه بین خط وتر آیرفویل و باد نسبی حاصل است. AoA یک زاویه آیرودینامیکی است. بدون تغییر در AoI (زاویه بروز) می تواند تغییر کند. چندین عامل ممکن است تیغه روتور AoA را تغییر دهد. خلبانان برخی از این عوامل را کنترل می کنند. برخی دیگر به دلیل طراحی سیستم روتور به طور خودکار رخ می دهند. خلبانان AoA را از طریق کنترل عادی تنظیم می کنند. با این حال ، حتی بدون ورودی خلبان ، AoA به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از حرکت تیغه روتور از طریق دیسک روتور تغییر خواهد کرد. این روند مداوم تغییر ، پرواز با چرخش بال را در خود جای می دهد. خلبانان كنترل كمی بر روی پره زدن و انعطاف پذیری تیغه ، وزش باد شدید و / یا شرایط آشفته هوا دارند. AoA یکی از عوامل اصلی تعیین کننده میزان بالابر و کشش تولید شده توسط یک هواپیمای هوایی است
تفاوت تیغه AOA و گام چیست؟
زاویه حمله عبارت است از زاویه بین بال (وتر بال به طور دقیق) و جهت حرکت (جریان هوا بدون مزاحمت). زاویه گام زاویه بین محور اصلی بدن و افق است.
![تصویر](https://s19.picofile.com/file/8435553050/360px_Aircraft_Angle_of_Incidence_improved_1080x660_25Mar2009.jpg)
![تصویر](https://s19.picofile.com/file/8435553142/PzCNc.png)
i hope i helped roham
![smile260 smile260](./images/smilies/Emoji_Animals_Nature_32/162.png)
![smile261 smile261](./images/smilies/Emoji_Animals_Nature_32/165.png)
![smile072 smile072](./images/smilies/Emoji_Animals_Nature_32/166.png)