"ويين سالد" مدير موقعيتهاي اضطراري در بخش شارلوت كه توفان چارلي در سال ۲۰۰۴آسيب شديدي به اين منطقه رساند ميگويد "ما كور خواهيم شد و اين وضع بسيار خطرناك است."
در دنياي امروز، كشورهايي كه ماهواره ندارند، "كور" توصيف ميشوند.
بيل روئنزا مدير مركز ملي هاريكن كه از زمان تصدي اين سمت نسبت به قديمي بودن اين ماهواره اظهار نگراني كرده بود مورد توبيخ مافوق خود قرار گرفت. يكي از رييسان روئنزا از وي خواسته است كه در اينباره سخن نگويد.
يك سخنگوي سازمان ملي جو و اقيانوس آمريكا (نوآ) راهحلهاي ديگري نظير استفاده از اطلاعات ساير ماهوارهها براي جبران فقدان ماهواره QuikScatرا رد كرد.
كنراد لاتنباچر رييس اين سازمان در نامهاي به كنگره فلوريدا علت تاخير در پرتاب ماهواره جايگزين را مشكلات فني و بودجه بيان كرده است.
دانشمندان ميگويند اگر اين ماهواره از كار بيفتد ناچارند به ماهوارههاي كمتر دقيقتري اتكا كنند كه هزينههاي بيشتري را تحميل ميكند.
جايگزيني ماهوارهها بخشي از برنامه به روز رساني ماهوارههاي هواشناسي آمريكا است.
دقت كمتر فناوري كه قرار است در ماهواره جايگزين بكار گرفته شود از ديگر اشكالات وارده به اين طرح است.
ماهواره QuikScatكه در سال ۱۹۹۹به مدار زمين پرتاب شد براي دو تا سه سال فعاليت طراحي شده بود. اين ماهواره اطلاعات مهمي در مورد سرعت و جهت وزش باد بر فراز اقيانوس فراهم ميكند. هواپيماهاي هواشناسي و بويههاي شناور هواشناسي هم ميتوانند ارزيابيهاي مشابهي از نزديكي توفان به عمل آورند، اما همانند ماهواره QuikScatنميتوانند بطور مداوم درباره توفان ها اطلاعات ارسال كنند.
سال گذشته اين ماهواره دچار يك اشكال مهم شد و دستگاه فرستنده اطلاعات به زمين از كار افتاد. درحال حاضر ماهواره از فرستنده پشتيبان استفاده ميكند، اما مشكلات ديگري نيز بروز كرده است.
رابرت گاستون كه بر روي اين ماهواره در آزمايشگاه نيرو محركه جت سازمان ناسا كار ميكند گفت هيچ تضميني براي ادامه فعاليت اين ماهواره وجود ندارد و ممكن است ناگهان از كار بيفتد.
مديران موقعيتهاي اضطراري آمريكا كه از مشكلات اين ماهواره مطلع شدهاند، ميگويند ناچارند در مورد مسائل مهمي مانند تخليه بيمارستانها يا ارسال تجهيزات اضطراري زودتر تصميمگيري كنند.
هزينه تخليه هر مايل مناطق ساحلي يك ميليون دلار برآورد شده است و طبعا هر قدر مناطق بيشتري تخليه شود هزينه بيشتري به بار خواهد آورد.
چنانچه بودجه مورد نياز بلافاصله تامين شود، ساخت ماهواره جايگزين دستكم چهار سال به طول ميانجامد و ۴۰۰ميليون دلار هزينه در بردارد.
ماهواره اروپايي ASCATتصوير واضحي همانند ماهواره QuikScatفراهم نميكند. ماهواره WINDSATمتعلق به سازمان ناسا و وزارت دفاع نيز سرعت و جهت باد را اندازهگيري ميكند، اما اين ماهواره نيز قديمي شده و از عمري كه براي آن تعيين شده بود فراتر رفته است، از اين رو براي رصد سامانههاي آب و هوايي حارهاي مشكل ساز است.
طرح پرتاب ماهوارهاي بجاي QuikScatابتدا براي سال ۲۰۰۹برنامهريزي شده بود، اما اين طرح با چند سال تاخير در سال ۲۰۱۶انجام ميشود.
* سنجش گرمايش زمين از فضا
در حالي كه جورج بوش رييس جمهور آمريكا ميكوشد جهان را متقاعد كند كه آمريكا در كاهش انتشار گازهاي گلخانهاي نقش رهبري را به عهده دارد، دولت اين كشور تلاشهاي خود براي سنجش گرمايش زمين از فضا را كمتر كرده است.
دانشمندان سازمان ناسا و نوآ در گزارش محرمانهاي به كاخ سفيد هشدار دادند آمريكا به زودي بيشتر توانايي خود براي نظارت بر گرمايش زمين از فضا را كه از يك دهه پيش آغاز شد، از دست خواهد داد.
ريك پليتز يكي از مقامات "برنامه ديدهبان طرح پاسخگويي دولت آمريكا" اين وضعيت را بحراني خواند و افزود ما در توانايي خود براي رصد زمين كور خواهيم شد. به گفته وي رهبران جامعه علوم اوضاع اقليمي زنگهاي خطر را به صدا درآوردهاند.
انجمن پيشبرد علوم آمريكا و فرهنگستان ملي علوم آمريكا هر دو نسبت به كوچكسازي اين برنامه ماهوارهاي كه ميتواند خلاء بزرگي در كيفيت و تداوم اطلاعات در مورد زمين از فضا ايجاد كند هشدار دادهاند.
سازمانهاي ناسا و نوآ در ماه آوريل با استقرار مجدد سنجندهها كه امكان نقشه برداري از ازون را براي ماهوارهها فراهم ميكند به توافق رسيدند. اين كار ايده بهتري از توزيع و محتواي گازهاي جوي در اختيار دانشمندان قرار ميدهد.
اما هفت سنجنده ديگر اوضاع اقليمي حذف شده يا كوچكتر شدهاند تا در هزينهها صرفه جويي شود. بيشتر اين ماهوارهها كه براي پرتاب در سال آينده برنامهريزي شده بودند به تاخير افتاده و طي سالهاي ۲۰۱۳تا ۲۰۲۶ پرتاب خواهند شد.
اين ماهوارهها، بنيان برنامه آينده تحقيقات اوضاع اقليمي از فضا هستند.
منبع: ايرنا
ارسال : فاطمه شنبه زاده
