ماشین وارپ

مدیران انجمن: javad123javad, parse

ارسال پست
نمایه کاربر
rohamjpl

نام: Roham Hesami

محل اقامت: City of Leicester Area of Leicestershire LE7

عضویت : سه‌شنبه ۱۳۹۹/۸/۲۰ - ۰۸:۳۴


پست: 1019

سپاس: 679

جنسیت:

تماس:

ماشین وارپ

پست توسط rohamjpl »

ماشین وارپ ( Warp drive ) حلقه مانند، می تواند یک سفینه ی فضایی (مرکزی) به شکل زمین فوتبال را با سرعتی بیشتر از سرعت نور منتقل کند. تکنولوژی ماشین وارپ، نوعی تکنولوژی میباشد که سرعت حرکتش «بیشتر از نور» است.سفینه ی وارپ به خودی خود سریعتر از نور حرکت نمی کند، اما بر اساس گفته ی وایت فضا – زمان پیچ و تاب خورده در اطرافش می توانند به آن کمک کنند تا به سرعتی ده برابر بیشتر از سرعت نور برسد.اصل GR (نسبیت عام) این است که چیزها را در 3 بعد فضا و 1 بعد زمان توصیف می کند. این فضا -زمان 4 بعدی منحنی است.
حرکت تاب دار آلکوبیر با ایجاد حبابی از زمان فضایی مسطح در اطراف سفینه فضایی و خم شدن فاصله زمانی در اطراف آن حباب برای کاهش فاصله ها کار می کند. نیروی محرک به جرم منفی نیاز دارد - نوعی ماده تئوریزه - یا حلقه ای از چگالی انرژی منفی برای کار
بنابراین ، برای مثال ، این تصویر به این معنا نادرست است که نه تنها 3 بعد فضا منحنی است ، بلکه "شبکه" 4 بعدی خمیده است.
به بیان ساده ، این روش سفر در فضا شامل کشش بافت فضا-زمان در موجی است که (از لحاظ تئوری) باعث می شود تا فضای جلوتر از یک جسم منقبض شود در حالی که فضای پشت آن گسترش می یابد. یک جسم داخل این موج (یعنی یک سفینه فضایی) می تواند سوار این منطقه شود که به عنوان "حباب تاب" از فضای مسطح شناخته می شود.تصویر
این همان چیزی است که به عنوان "متریک آلکوبیر" شناخته می شود. این متریک که در زمینه نسبیت عام تفسیر می شود ، اجازه می دهد تا یک حباب تار در یک منطقه مسطح قبلی از فضا زمان ظاهر شود و به طور م atثر با سرعتی که از سرعت نور فراتر می رود ، دور شود. فضای داخلی حباب چارچوب مرجع اینرسی برای هر جسمی است که در آن ساکن است.تصویر
از آنجا که سفینه در داخل این حباب حرکت نمی کند ، بلکه با حرکت خود منطقه در حال حمل است ، اثرات نسبیتی معمولی مانند اتساع زمان اعمال نمی شود. بنابراین ، قوانین فضا-زمان و قوانین نسبیت به معنای مرسوم نقض نمی شوند.
یکی از دلایل این امر این است که این روش بر حرکت سریعتر از نور در مفهوم محلی متکی نیست ، زیرا پرتو نور درون این حباب هنوز هم سریعتر از سفینه حرکت می کند. این فقط "سریعتر از نور" است به این معنا که کشتی می تواند سریعتر از یک پرتو نوری که در خارج از حباب تار حرکت می کرد به مقصد برسد.
با این حال ، مشکلات کمی در مورد این نظریه وجود دارد. برای اولین بار ، هیچ روش شناخته شده ای برای ایجاد چنین حباب تاب در منطقه ای از فضا وجود ندارد که قبلاً حاوی یک حباب نباشد. دوم ، با فرض وجود راهی برای ایجاد چنین حبابی ، هنوز هیچ راهی شناخته شده برای خروج یکبار داخل آن وجود ندارد. در نتیجه ، درایو Alcubierre (یا متریک) در حال حاضر در دسته نظریه باقی می ماند.
از نظر ریاضی ، می توان آن را با معادله توصیف کرد
، عمدتا در جهت زمان.
اگر این حرکت در شبکه منحنی اتفاق بیفتد ، نتیجه این خواهد بود که حرکت در جهت زمان تا حدی به حرکت در فضا تبدیل می شود. این همان چیزی است که گرانش نیز انجام می دهد.
در صورت وجود تارهای درایو (توجه داشته باشید: مشکوک های قوی وجود دارد که هرگز وجود نخواهد داشت) ، آنها نیز همین کار را می کردند.
بنابراین برای شروع ، همانطور که احتمالاً می دانید ، فضا می تواند منقبض شده و گسترش یابد. در حال حاضر ، جهان در حال گسترش جهانی است که بسیاری آن را به "انرژی تاریک" نسبت داده اند که به نظر من واژه ای فانتزی است زیرا ما کاملاً مطمئن نیستیم که چه اتفاقی می افتد. این ممکن است کاملاً مرتبط نباشد ، اما بخشی از دلایلی است که ما فکر می کنیم چنین درایو ممکن است امکان پذیر باشد. نکته این درایو این است که فضای پشت خود را گسترش می دهد و فضای جلوی آن را فشرده می کند. این یک نیروی فشار از پشت و یک نیروی کشش از جلو ایجاد می کند. اما نکته ای که در اینجا باید به آن توجه کرد این است که این نیرو بر روی "حباب" فضا-زمان در اطراف کشتی ایجاد می شود. هر زمان که نیرویی بر جسمی وارد می شود ، نتیجه کشش فضا-زمان در میدان مربوطه است. یک مثال خوب در این مورد این است که یک جسم توسط یک سیاهچاله کشیده می شود. سیاهچاله فضا-زمان را در جهت کروی در اطراف خود فشرده می کند و باعث می شود همه اجسام از مسیر مستقیم خود از کنار سیاهچاله تغییر کنند زیرا جرم تمایل به حرکت به سمت این فشرده سازی دارد.
بنابراین نکته ای که در اینجا باید به آن توجه کرد این است که یک حباب در داخل فضا-زمان "مسطح" وجود دارد ، این بدان معناست که داخل فضا-زمان معمولی است. اگر بخواهید در این قسمت باشید ، هیچ تفاوتی بین آن و دنیای عادی مشاهده نمی کنید. از نقطه نظر یک ناظر در داخل ، آنها هیچ نیرویی بر آنها وارد نمی کنند و بنابراین هیچ شتابی ندارند. با این حال ، حرکت ناشی از تمایل فضا-زمان و سیستم های آن به تعادل است. اینجاست که قسمت "زمان" فضا -زمان وارد می شود. در نظر بگیرید که جسمی در سیاه چاله قرار می گیرد. ناظری در خارج می بیند که جسم در حین سقوط کندتر و کندتر حرکت می کند. این به دلیل کشش فضا و زمان بین ناظر و جسم است. اما خود جسم خود را سریعتر و سریعتر ، اما زیر سرعت نور ، به سوی آنچه در مرکز کل قرار دارد می بیند.
درایو تار تا حدودی مشابه است (اگرچه همچنین متفاوت است ؛ این یک قیاس دقیق نیست). کشتی فقط سریعتر و سریعتر و سریعتر در فضای محلی خود سقوط می کند. فضای پیچ خورده "(یک اصطلاح فنی) فضای محلی را به فضای دور" متصل می کند ".
ریاضیات دقیق بسیار شدید است و من نمی فهمم قسمت تاب خورده فضا چگونه خواهد بود. شاید قابل عبور نباشد ، به این معنی که شما نمی توانید آن را ببینید. اما ساختار کلی مسطح است (یعنی عادی) از کشتی دور است و در کشتی کج است (باعث شتاب زیاد می شود ، اما بدون هیچ گونه انحنایی که باعث نیروی جزر و مد بزرگ می شود).
برای دستیابی به سرعت پیچ خوردگی ، این موشک های ما نیستند که باید آنها را ارتقا دهیم.در عوض ما باید ماده ای را پیدا کنیم که دارای "انرژی چگالی منفی" باشد.
"این ماده ای نیست که ما در دست داریم ، اما نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد جنبه هایی از جهان وجود دارد که در واقع دارای این نوع خاصیت هستند." "فضای خالی به خودی خود دارای چگالی انرژی منفی است.سوالbig بزرگ این است که اگر بتوانیم آن را استخراج کرده و آن را شکل دهیم ، اساساً در آنجا و در آنجا یک حرکت پیچ و تاب داریم ، اما نمی دانیم آیا این امکان وجود دارد یا خیر."
و این بدان معناست که خود سفینه در حقیقت هرگز سریعتر از سرعت نور حرکت نمی کند - به سادگی فضا را به هم نزدیک می کند تا مقصد خود را نزدیکتر کند ، بنابراین نیازی به نقض آن نیست. هر یک از قوانین انیشتین
اما چگونه می توانیم بدانیم چگونه فضا را خم کنیم؟
یک چیز مسلم است ، اگر ما ماده ای با انرژی چگالی منفی پیدا کنیم و سپس نحوه دستکاری آن را بیابیم ، قطعاً انقلابی در سفرهای فضایی ایجاد خواهد کرد. طبق برآوردها ، سفینه فضایی فرضی وایت می تواند به نزدیکترین همسایه ما برسد
فشرده‌سازی و انبساط
درک فعلی فیزیکدانان از زمان-زمان از تئوری نسبیت عمومی آلبرت انیشتین ناشی می‌شود. نسبیت عام بیان می‌کند که فضا و زمان با هم تلفیق شده‌اند و هیچ چیز نمی‌تواند سریعتر از سرعت نور حرکت کند. نسبیت عام همچنین توصیف می‌کند که چگونه جرم و انرژی فضا زمان را پیچ می‌دهند – اجسام سنگین مانند ستاره‌ها و سیاهچاله‌ها، فضا زمان اطراف خود را می‌پیچند. این پیچش همان چیزی است که شما به عنوان جاذبه احساس می‌کنید و چرا بسیاری از قهرمانان فضایی نگران “گیر افتادن” یا “افتادن” در یک چاه گرانشی هستند. نویسندگان اولیه داستان‌های علمی تخیلی جان کمپبل و آسیموف این پیچش را راهی برای محدود کردن سرعت مجاز می‌دانستند.
اگر یک سفینه فضایی بتواند فضا را در مقابل خود فشرده کند و در عین حال زمان فضایی را پشت سر خود گسترش دهد، چه می‌شود؟ “Star Trek” این ایده را در نظر گرفت و نام آن را ماشین وارپ گذاشت.
که فشرده‌سازی زمان-زمان در مقابل کشتی فضایی در حالی که آن را در پشت گسترش می‌دهد، از نظر ریاضی در قوانین نسبیت عمومی امکان‌پذیر است. خب، این یعنی چه؟ تصور کنید فاصله بین دو نقطه 10 متر است (33 فوت). اگر در نقطه A ایستاده‌اید و می‌توانید یک متر در ثانیه حرکت کنید، رسیدن به نقطه B 10 ثانیه طول می‌کشد. با این حال، فرض کنید می‌توانید فضای بین خود و نقطه B را به گونه‌ای فشرده کنید، بنابراین فاصله اکنون فقط یک متر است. سپس، با حرکت در فضا-زمان با حداکثر سرعت یک متر بر ثانیه، می‌توانید در حدود یک ثانیه به نقطه B برسید. از نظر تئوری، این روش با قوانین نسبیت مغایرتی ندارد زیرا شما در فضای اطراف خود سریعتر از نور حرکت نمی‌کنید.
مشکل انرژی منفی
ماشین وارپ آلوبیره با ایجاد یک حباب زمان-زمان مسطح در اطراف سفینه فضایی و منحنی زمان-فضای اطراف آن حباب برای کاهش فواصل کار می‌کند. ماشین وارپ به یک جرم منفی – یک نوع ماده تئوریزه شده – یا به یک حلقه از تراکم انرژی منفی برای کار نیاز دارد. فیزیکدانان هرگز جرم منفی را مشاهده نکرده‌اند، بنابراین انرژی منفی به عنوان تنها گزینه باقی می‌ماند.
برای ایجاد انرژی منفی، یک ماشین وارپ از مقدار زیادی جرم برای ایجاد عدم تعادل بین ذرات و آنتی‌ذرات استفاده می‌کند. به عنوان مثال، اگر یک الکترون و یک ضدالکترون در نزدیکی ماشین وارپ ظاهر شوند، یکی از ذرات توسط جرم به دام می‌افتد و این منجر به عدم تعادل می‌شود. این عدم تعادل منجر به تراکم انرژی منفی می‌شود. ماشین وارپ آلوبیره از این انرژی منفی برای ایجاد حباب زمان-زمان استفاده می‌کند.
اما برای اینکه یک ماشین وارپ انرژی منفی کافی تولید کند، به مقدار زیادی ماده نیاز داریدhelp you understand the question. Roham Hesami smile072 smile261 smile260 رهام حسامی ترم پنجم مهندسی هوافضا
تصویر

ارسال پست