Page Rank اعزام به دوره های فشرده آموزش زبان انگلیسی در کالج زبان لندن شعبه کوالالامپور
[خانه] [انجمن فیزیکدانان جوان ایران] [چت روم هوپا] [درباره ما] [سفارش آگهی] [تماس با ما] [ورود] [عضویت]
جستجو :

چگونه فضانورد شوید؟

 

چگونه فضانورد شوید؟

دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟
منبع : http://dropout.dreamhosters.com

ارسال شده توسط : بهزاد طهماسب زاده




www.HUPAA.com
محک
● مقالات فیزیک
● اخبار فیزیک
● مطالب پربیننده
● کوانتوم و فیزیک جدید
● الکترومغناطیس
● نظریات ایرانی
● نجوم و اخترفیزیک
● فلسفه و متافیزیک
● نانوتکنولوژی
● برق و الکترونیک
● هواشناسی و فیزیک جو
● فیزیک نور و اپتیک
● مکانیک و ترمودینامیک
● مطالب متفرقه
● معرفی کتاب
● دانشمندان
● فیزیک در ایران
● سایتهای فیزیک انگلیسی
● سایتهای فیزیک فارسی
● دانلود نرم افزار
● تصاویر دیدنی
● پزشکی و سلامت
امکانات
● خانه
● انجمن فیزیکدانان جوان ایران
● چت روم هوپا
● درباره ما
● سفارش آگهی
● تماس با ما
● عضویت در انجمن
● ورود
● RSS
آگهی های متنی
● ادامه تحصیل در مالزی
● دانشگاه های مالزی
● سعيد سيوف جهرمي
● هر آنچه می خواهید
● مجله پزشکی
● توصیه های پزشکی
● پس از باران
● انجمن علمی فیزیک پیام نور
● دانلود کامل
● سایت گردشگری آنوبانی نی
● جاویدان
● سنگ شکن
● آگهی رایگان
● ایتکا
● پزشکی
● مجله علمی
● پی سی گیمرز
● موسسه پروفسور حسابی
● میهن کمپ
● پی سی وبلاگ
● کتاب هفته
● دهکده فضایی
● ایران حافظ
● Airgo Design
● دکتر علی افضل صمدی
عضویت در خبرنامه
ایمیل :
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
پزشکی و سلامت
آخرین گفتگوها در انجمن
چاه پتانسیل متناهی (1 پاسخ)
تابع کار چیست؟ (4 پاسخ)
آيا میشود با استفاده از فیبر نوری یک پروژکتور ساخت؟ (1 پاسخ)
مقالاتي از گوشه و كنار رياضيات (69 پاسخ)
شارش گاز پیوسته از یک روزنه (0 پاسخ)
تیزاب پرانی (9 پاسخ)
منظور از سطح مقطع پراکندگی (3 پاسخ)
نابودی جهان در سال 2022: واقعیت یا دروغی دیگر (1 پاسخ)
تایید اتساع زمانی انیشتین (0 پاسخ)
دو سوال پایه ای در بحث الکترومغناطیس (16 پاسخ)
شوخي و فكاهي در رياضيات و فيزيك (469 پاسخ)
سوال از جامد اشکرافت (4 پاسخ)
روش محاسبه دترمینان اسلیتر (1 پاسخ)
جزوه حالت جامد پیشرفته 2 (5 پاسخ)
چگونگی اندازه گیری جرم قطره های روغن در آزمایش میلیکان (3 پاسخ)
چگونه یک دستگاه لیزر بسازیم؟ (1 پاسخ)
کتاب حالت جامد 2 نوشته چارلز کیتل (2 پاسخ)
فرمول گرانش (15 پاسخ)
اگر به یک جسم رسانا بی نهایت بار الکتریکی بدهیم (14 پاسخ)
شار مربوط به سطح یک مکعب مربعی (2 پاسخ)
کاربرد اعداد اول در صنعت پزشکی (8 پاسخ)
یك توپ داریم که از ارتفاع 1 متری رها می کنیم (3 پاسخ)
به دست آوردن مساحت قسمت رنگی به صورت جبري (1 پاسخ)
تصویر های دانشیک (12 پاسخ)
سوال از ترمودینامیک; انرژی متوسط ذرات یک گاز در توزیع ماكسول (0 پاسخ)
سوالی در مورد نسبیت خاص دارید بپرسید (11 پاسخ)
لیپید های بدن (33 پاسخ)
اگر نور وارد سیاهچاله شود باعث کوتاه شدن طول موج نور میشود؟ (4 پاسخ)
مشاهده زنده عبور دنباله دار از کنار مریخ (هم اکنون) (1 پاسخ)
مقدار جذب نور توسط اتمسفر زمین (1 پاسخ)
پاسخ سوالات دکتری فیزیک (20 پاسخ)
قسمتی از کتاب کوانتومی و رازهای کیهان:مولف مجید منافی (0 پاسخ)
چنین جعبه لیزری رو از کجا می تونم تهیه کنم؟ (0 پاسخ)
چرا انرژی درونی گاز کامل فقط به دما بستگی داره؟ (0 پاسخ)
رادیو گرافی Radiography (0 پاسخ)
دستگاه مرجع آزمایشگاهی و دستگاه مرجع تکانه (0 پاسخ)
فیلتر ویتامین دی (24 پاسخ)
جزوه الکترودینامیک جکسون (5 پاسخ)
مخلوط كردن دو گاز متفاوت با نسبت هاي كاملا برابر (0 پاسخ)
سوالات دشوار فیزیک را در اينجا قرار دهید (17 پاسخ)
بهترین سایت هایی که تا حالا رفتید اینجا قرار بدید (52 پاسخ)
بیا تو سوال بپرس (113 پاسخ)
نظریه epr اینشتین و پودولسکی و روزن (6 پاسخ)
بسته موج گاوسی (4 پاسخ)
سد پتانسیل تابع زمان (3 پاسخ)
تصاویری از کاربرد فناوری هسته ای (2 پاسخ)
آفت کرم گلوگاه انار با روش هسته ای کنترل شد (0 پاسخ)
فیت کردن گاوسی داده ها در اکسل (3 پاسخ)
روشن نمودن اتاق با یک شمع (24 پاسخ)
کتاب فیزیک محاسباتی (3 پاسخ)
پارسی را پاس بداریم (918 پاسخ)
چرا دنيا را سه بعدي مي بينيم؟ (15 پاسخ)
آیا در فیزیک هر چیزی ممکن است؟ (8 پاسخ)
چگونه میتوان ثابت گرانشی G را به دست آورد؟ (9 پاسخ)
تصاویر نجومی (1659 پاسخ)
تست هوش (7 پاسخ)
پتانسیل کره را محاسبه کنید لطفا (16 پاسخ)
مقدار ولتاژ بر روی ذره (1 پاسخ)
شربت سرفه "بی‌فایده" است (2 پاسخ)
فصل های مهم کوانتوم در ارشد فیزیک (2 پاسخ)
مقالات فیزیک
آیا “کوانتوم” و “ادراک فرا حسی” با هم ارتباط دارند؟
دورترین و کوچکترین کهکشان جهان مشاهده شد!
«گربۀ شرودینگر» با یک آزمایش عجیب مشاهده شد!
حقایق شگفت انگیز در مورد زمان
سطح نورد بعدی ناسا از جو مریخ، اکسیژن بیرون میکشد!
کشف ِ یک تپ اختر درخشان!
گلوله چقدر در آب نفوذ می کند؟
روش جدید برای کشف آب در مریخ
فیزیکدان‌ها،جوان‌ترین برندگان نوبل
بوزون هیگز موسیقی شد
آیا امکان وجود تمدن های هوشمندی که بتوانند به زمین سفر بکنند وجود دارد؟
الگوی خواب انسان در اقیانوس فرگشت یافته!
محاسبات ریاضی می گوید: سیاهچاله وجود ندارد!
بررسی ماهیت ِ ماده ، فضا و زمان
معرفی کتاب: نظریه علمی چیست؟
شبه علم، از نوع ارابه خدایان فون دنیکن
کشف ابر سیاهچاله ای در یک کهکشان کوچک!
گرانش در نهایت جهانی با چند کهکشان بزرگ ایجاد خواهد کرد!
لایۀ اُزون زمین در حال ترمیم است!
نظریه ریسمان های دکتر “کامران وفا”
ملاقات ِ نزدیک ِ فضاپیمای روزتا با دنباله دار چوریومف!
هاوکینگ: «ذره خدا» پتانسیل ِنابودی جهان را دارد!
تئوری جدید ِ چگونگی ادغام فضا و زمان!
کمبود آب در “زمین” جدی است!
آنتروپی از دیدگاه ترمودینامیک آماری
آیا حبابی از گازهای داغ منظومه‌ی ما را احاطه کرده است؟
معرفی کتاب:استیون هاوکینگ ذهنی رها
آیا کیهان فقط یک هولوگرام بزرگ است؟
ارتباط میان تشکیل ستاره‌ها و فعالیت هسته‌های کهکشانی
آنتروپی- بخش اول
ادامه ...
اخبار فیزیک
تولید پرتو کششی برگشت‌پذیر با همکاری دانشمند ایرانی
بحران انرژی جهان حل می‌شود
دانشمندان در یک مدل محاسباتی پاسخ دادند تومورهای غیرفعال چگونه بدخیم می‌شوند؟
میدان مغناطیسی زمین کی وارونه می‌شود؟
کشف ذره زیراتمی تشکیل‌دهنده ماده تاریک
گلوله یخی اعماق فضا امروز به مریخ نزدیک می‌شود!
کشف ذره و ضدذره در یک ماده به رهبری دانشمند ایرانی
برندگان نوبل فیزیک 2014 معرفی شدند
جایزه محقق جوان 2014 سنگاپور به دانشمند ایرانی رسید
کشف ابرهایی عظیم و سمی در تیتان!
چین بدنبال ساخت سیستم جامع رصدگر زمین
اعلام برنده جایزه نوبل پزشکی تا ساعاتی دیگر
دختر ایرانی چگونه شاهزاده امنیتی گوگل شد؟ دانشجویی که تا قبل از ورود به دانشگاه رایانه را لمس هم نکرده بود
نقشه‌ای رنگی از نواحی مختلف دنباله‌دار تحت تعقیب روزتا
نمایش مرگ اولین ستارگان در آسمان
ادامه ...
مطالب پربیننده
محاسبات ریاضی می گوید: سیاهچاله وجود ندارد! (25+)
دختر ایرانی چگونه شاهزاده امنیتی گوگل شد؟ دانشجویی که تا قبل از ورود به دانشگاه رایانه را لمس هم نکرده بود (20+)
چه کسانی جایزه نوبل فیزیک 2014 را از آن خود می‌کنند؟ (18+)
گلوله چقدر در آب نفوذ می کند؟ (18+)
بررسی ماهیت ِ ماده ، فضا و زمان (16+)
برندگان نوبل فیزیک 2014 معرفی شدند (16+)
کشف ذره و ضدذره در یک ماده به رهبری دانشمند ایرانی (14+)
میدان مغناطیسی زمین کی وارونه می‌شود؟ (13+)
تولید حالت جدید ماده توسط ناسا (12+)
آیا امکان وجود تمدن های هوشمندی که بتوانند به زمین سفر بکنند وجود دارد؟ (11+)
جایزه محقق جوان 2014 سنگاپور به دانشمند ایرانی رسید (11+)
الگوی خواب انسان در اقیانوس فرگشت یافته! (10+)
معرفی کتاب: نظریه علمی چیست؟ (9+)
بوزون هیگز موسیقی شد (9+)
آیا “کوانتوم” و “ادراک فرا حسی” با هم ارتباط دارند؟ (9+)
ادامه ...
[خانه] [انجمن فیزیکدانان جوان ایران] [چت روم هوپا] [درباره ما] [سفارش آگهی] [تماس با ما] [ورود] [عضویت]
جستجو :
Copyright 2003 - 2014 © Hupaa.com , All rights reserved.