Page Rank اعزام به دوره های فشرده آموزش زبان انگلیسی در کالج زبان لندن شعبه کوالالامپور
[خانه] [انجمن فیزیکدانان جوان ایران] [چت روم هوپا] [درباره ما] [سفارش آگهی] [تماس با ما] [ورود] [عضویت]
جستجو :

چگونه فضانورد شوید؟

 

چگونه فضانورد شوید؟

دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟
منبع : http://dropout.dreamhosters.com

ارسال شده توسط : بهزاد طهماسب زاده




www.HUPAA.com
محک
● مقالات فیزیک
● اخبار فیزیک
● مطالب پربیننده
● کوانتوم و فیزیک جدید
● الکترومغناطیس
● نظریات ایرانی
● نجوم و اخترفیزیک
● فلسفه و متافیزیک
● نانوتکنولوژی
● برق و الکترونیک
● هواشناسی و فیزیک جو
● فیزیک نور و اپتیک
● مکانیک و ترمودینامیک
● مطالب متفرقه
● معرفی کتاب
● دانشمندان
● فیزیک در ایران
● سایتهای فیزیک انگلیسی
● سایتهای فیزیک فارسی
● دانلود نرم افزار
● تصاویر دیدنی
● پزشکی و سلامت
امکانات
● خانه
● انجمن فیزیکدانان جوان ایران
● چت روم هوپا
● درباره ما
● سفارش آگهی
● تماس با ما
● عضویت در انجمن
● ورود
● RSS
آگهی های متنی
● ادامه تحصیل در مالزی
● دانشگاه های مالزی
● سعيد سيوف جهرمي
● هر آنچه می خواهید
● مجله پزشکی
● توصیه های پزشکی
● پس از باران
● انجمن علمی فیزیک پیام نور
● دانلود کامل
● سایت گردشگری آنوبانی نی
● جاویدان
● سنگ شکن
● آگهی رایگان
● ایتکا
● پزشکی
● مجله علمی
● پی سی گیمرز
● موسسه پروفسور حسابی
● میهن کمپ
● پی سی وبلاگ
● کتاب هفته
● دهکده فضایی
● ایران حافظ
● Airgo Design
● دکتر علی افضل صمدی
عضویت در خبرنامه
ایمیل :
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
پزشکی و سلامت
آخرین گفتگوها در انجمن
تصویر های دانشیک (48 پاسخ)
Pharmacology - فارماکولوژی - داروشناسی (15 پاسخ)
انتگرال را توضیح دهید (11 پاسخ)
اتحادهای مثلثاتی (8 پاسخ)
پیرومتر (1 پاسخ)
یه کمک حیاتی!!!!! (0 پاسخ)
معما های سخت (224 پاسخ)
طرح سرباز جنگ جهانی سوم! (15 پاسخ)
کمک به اثبات فرمول جابجایی جانبی پرتو نور (1 پاسخ)
اینجا وبلاگ های خودتان را بنویسید و به بقیه معرفی کنید (83 پاسخ)
درخواست ضریب شکست طول موجهای نور در منشور شیشه ای (0 پاسخ)
سوال از درس حسابان (10 پاسخ)
راه پله ی سحرآمیز (7 پاسخ)
پاسخ سوالات دکتری فیزیک (23 پاسخ)
چرا نمي توان به سرعتي بالاتر از سرعت نور دست يافت؟ (1 پاسخ)
مساله در درس لیزر (3 پاسخ)
ژیروسکوپ ( جایرو ) (0 پاسخ)
با کمیت فیزیکی خاص آشنا شوید-بردار پوئین‌تینگ (0 پاسخ)
چگونه مي توان در زمان سفر كرد؟ (59 پاسخ)
ترمودینامیک زیمانسکی (4 پاسخ)
باز کردن پیچ با پیچ گوشتی (38 پاسخ)
بار در مرکز کره ی هادی منزوی به شعاع a و بار Q (0 پاسخ)
کتاب برای حرفه ای شدن در حل انتگرال و هندسه ی مربوط به فيزيك (1 پاسخ)
برنامه wien2k (1 پاسخ)
تعیین توزیع پارتونی هسته (1 پاسخ)
نحوه چگونگی حركت موشک هدایت گرمایی در جریان گردابه ای (1 پاسخ)
غبار زدايي از سيگنال امواج گرانشي كيهاني (0 پاسخ)
پارسی را پاس بداریم (926 پاسخ)
نامریی شدن - ایده نظامی (12 پاسخ)
چرا E=MC² است؟ (2 پاسخ)
لطفا کالیبره کردن در فیزیک را به طور ساده توضيح دهيد (2 پاسخ)
خاصيت مویینگی آب (11 پاسخ)
آخر شوم شومآخر (18 پاسخ)
در سرعت های بالاتر از C، چه بلایی بر سر «زمان» می آید؟ (5 پاسخ)
آیا گامای معروف نسبیت خاص، میتونه کوچکتر از 1 بشه؟ (1 پاسخ)
پاره کردن بعد فضا (7 پاسخ)
راهنمایی برای تحلیل سوالات "حرکت شناسی" دبیرستان (4 پاسخ)
چرا پروتون سبکتر از کوارک است؟ (4 پاسخ)
امكان دارد جسمي تحت شتاب گرانش سرعتش بيش از سرعت نور شود؟ (22 پاسخ)
وزارت بهداشت: سالی ۸۵ هزار نفر در ایران سرطان می‌گیرند (1 پاسخ)
آیا رتبه علمی ایران در جهان کاهش یافته؟ (4 پاسخ)
برابر گرفتن نیروی جانب مرکز و نیروی اصطکاک در حرکت دایره ای (1 پاسخ)
پرسشی پیرامون Sky Dive (10 پاسخ)
شوخي و فكاهي در رياضيات و فيزيك (483 پاسخ)
آيا ميشود جرم منفي را توليد كرد؟ (0 پاسخ)
برای ایجاد یک ضد اینرسی چه باید کرد؟ (1 پاسخ)
نظر شما در مورد پاد ماده (12 پاسخ)
رده بندی دانشگاه های جهان (2 پاسخ)
چرا E=MC² است؟ (0 پاسخ)
نامرئی کردن اشیا (16 پاسخ)
فهرست موثرترین دانشمندان جهان در سال 2014، حضور ده ایرانی (4 پاسخ)
به نظر شما برای ایجاد جاذبه مصنوعی چه باید کرد؟ (1 پاسخ)
چرا صاعقه زیگزاگه؟ (11 پاسخ)
نظریه ریمان (1 پاسخ)
جزوه يا كتاب براي رشته فيزيك اتمي (0 پاسخ)
علت افزایش حجم آب (2 پاسخ)
درخواست کمک در نرم افزار فرترن (7 پاسخ)
اظهارات خواندنی باز آلدرین: روی ماه خوابیدم و عبادت کردم (2 پاسخ)
فرق موسسات آموزشی کنکورها و موسسات علمی جهان (5 پاسخ)
فوتون و مسئله زمان (11 پاسخ)
مقالات فیزیک
معرفی کتاب: نجوم به زبان ساده
غبار زدایی از امواج گرانشی کیهان
روش علمی چیست؟
سیاهچاله ای که از کهکشانش به بیرون پرتاب شد!
درهم‌تنیدگیِ کرمچاله، پارادوکس سیاهچاله را حل می‌کند!
احساس یا درک واقعیت؟
معرفی کتاب: مریخی‌ها خود ما هستیم
تصاویر روزتا از چگونگی فرود ِکاوشگر فیلای
شکارچی دنباله‌دار به خواب زمستانی رفت!
آیا علم می تواند به پرسش های فلسفی پاسخ دهد؟
جایزه‌ی نوبل و تماشای جهان درون سلولی
لکه سرخ مشتری بر اثر آفتاب سوختگی ایجاد شده است!
رصد شعله های خورشیدی در اوج فعالیت ۱۱ ساله
شبیه سازی “تابش هاوکینگ” در آزمایشگاه!
حقایق باورنکردنی در مورد کیهان
عبور دنباله‌داری از مریخ
سیاهچاله‌ی شبیه سازی شده مانند لیزر عمل می‌کند
روشی نوین برای شناسایی سیارات بیگانه!
شاید بوزون هیگز کشف نشده باشد!
اقیانوس های زمین از خورشید پیرترند!
پلۀ پتانسیل
کهکشانی به اندازۀ ۵۰ برابر راه شیری!
کنترل جریان الکتریکی با اسپین هسته
هابل شبحی از کهکشان های مُرده را مشاهده کرد!
فشرده‌سازی داده‌های کوانتومی برای نخستین بار
افق رویداد ِسیاهچاله؛ در خروجی ِ جهان ما
تاریکی زمین به بهانه طوفان خورشیدی دروغ است!
امواج گرانشی و انرژی تاریک
ابر سیاهچاله ها، مانع از شکل گیری ستارگان جدید می شوند!
اتساع زمانی اینشتین تایید شد!
ادامه ...
اخبار فیزیک
دستاورد دانشمندان ایرانی در کشف نحوه تکامل کهکشان‌ها در شبکه کیهانی
امیدی تازه برای درمان دیستروفی عضلانی
شکار ماده تاریک با ماهواره‌های جی‌پی‌اس
ادعای عجیب دانشمند اروپایی مأموریت مخفی «روزتا» برای برقراری تماس با موجودات بیگانه!
سنتز نانوذره‌ای جدید برای تشخیص انواع سرطان‌ در کشور
تلاش محققان ایرانی برای درمان دیابت با پیوند سلول‌های پانکراس
کشف قدیمی‌ترین ردپای مهره‌داران عصر دایناسورها در ایران
کاوشگر فیلای با موفقیت بر سطح دنباله دار فرود آمد!
بردار پوئین تینگ
قدرتمندترین شیئ کائنات چیست؟
عضویت فیزیک‌پیشه ایرانی در کمیسیون فیزیک آماری اتحادیه بین‌المللی فیزیک
انقلابی بزرگ در رایانه‌های فوق‌سریع با همکاری دانشمند ایرانی
تردید دانشمندان در مورد واقعیت کشف بوزون هیگز
اعطای «جایزه پروفسور پارسایی» به هشت پژوهشگر جوان برگزیده
کشف تأثیر طول خواب در ابتلا به کولیت اولسراتیو با همکاری محقق ایرانی
ادامه ...
مطالب پربیننده
تاریکی زمین به بهانه طوفان خورشیدی دروغ است! (18+)
آیا “انرژی تاریک” در حال بلعیدن “ماده تاریک” است؟ (11+)
قدرتمندترین شیئ کائنات چیست؟ (10+)
آیا علم می تواند به پرسش های فلسفی پاسخ دهد؟ (10+)
ادعای عجیب دانشمند اروپایی مأموریت مخفی «روزتا» برای برقراری تماس با موجودات بیگانه! (10+)
عضویت فیزیک‌پیشه ایرانی در کمیسیون فیزیک آماری اتحادیه بین‌المللی فیزیک (9+)
بردار پوئین تینگ (9+)
در نزدیک سیاهچاله چه خبر است؟ (8+)
کشف یکی از عمیق‌ترین نشانه‌های حیات (8+)
کاوشگر فیلای با موفقیت بر سطح دنباله دار فرود آمد! (8+)
حقایق باورنکردنی در مورد کیهان (8+)
هابل شبحی از کهکشان های مُرده را مشاهده کرد! (7+)
کنترل جریان الکتریکی با اسپین هسته (7+)
کهکشانی به اندازۀ ۵۰ برابر راه شیری! (7+)
شاید بوزون هیگز کشف نشده باشد! (7+)
ادامه ...
[خانه] [انجمن فیزیکدانان جوان ایران] [چت روم هوپا] [درباره ما] [سفارش آگهی] [تماس با ما] [ورود] [عضویت]
جستجو :
Copyright 2003 - 2014 © Hupaa.com , All rights reserved.