Page Rank اعزام به دوره های فشرده آموزش زبان انگلیسی در کالج زبان لندن شعبه کوالالامپور
[خانه] [انجمن فیزیکدانان جوان ایران] [چت روم هوپا] [درباره ما] [سفارش آگهی] [تماس با ما] [ورود] [عضویت]
جستجو :

چگونه فضانورد شوید؟

 

چگونه فضانورد شوید؟

دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟

اگه دنبال شغلی میگردین که که ترکیبی از پیشرفته‌ترین فناوریها، جذابترین علوم و هیجان‌انگیزترین ماجراجوییها باشه بعیده که انتخابی بهتر از فضانوردی بتونین پیدا کنین. اتفاقاً کاروبار این شغل بسیار خوبه و ایستگاه فضایی بین‌المللی که در حال ساخته نیازمند تعداد زیادی فضانورد هست که شاید یکیش شما باشین.
اما ببینیم تو امریکا چطور میشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امریکا کار چندان آسونی نیست و گذروندن دوره‌های اون چند سالی طول میکشه. در امریکا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرمانده‌ها و خلبانها هستن. فرمانده‌ها از اسمشون هم معلومه که رهبری ماموریتهای فضایی با اوناس و مسوول اعضای گروه و فضاپیما هستن. خلبان هم به عنوان کمک فرمانده در هدایت فضاپیما و قرار دادن ماهواره‌ها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموریت میشناسن. کار اینا کمک کردن به خلبان و فرمانده در امر عملکرد فضاپیمای شاتل و انجام کارهای بیرون از فضاپیما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمایشات محوله هست.
دسته سوم متخصصایی هستن که از خارج از ناسا میان و برای یه کار خاص آموزش دیدن و معمولاً غیرامریکایی هستن که به اینا اصطلاحاً Payload Specialist گفته میشه.
هر کدوم از این دسته فضانوردا باید یه سری ویژگیهای اولیه رو داشته باشن که بتونن وارد این شغل بشن:
+ تابعیت امریکایی (برای خلبانها و متخصصان ماموریت)
+ دارا بودن مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های مهندسی، علوم زیست‌شناسی، علوم فیزیکی و یا ریاضیات از یک دانشگاه معتبر
+ دست کم سه سال تجربه کاری در زمینه مرتبط با تحصیل (گرفتن مدرک فوق‌لیسانس معادل یک سال تجربه کاری و گرفتن دکترا معادل سه سال تجربه حساب میشه)
+ گذراندن امتحانات فیزیکی ناسا که شبیه تستهاییه که از داوطلبای خلبانی هواپیماهای جنگی یا مسافربری میگیرن. خلبانها باید
تستهای درجه1 رو بگذرونن ولی اون دو دسته متخصص دیگه باید تستهای درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلبانی (فرمانده) هواپیماهای جت (فقط برای خلبانهای فضاپیما)
+ قد بین۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت برای خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت برای بقیه متخصصان
حالا اگه شما این خصوصیات رو دارین اولین کاری که باید بکنین پر کردن
فرمهای مخصوص و فرستادن اونا برای ناساس. ناسا بعد از بررسی فرمهای افراد مختلف بعضیا رو برای مصاحبه احضار میکنه. آزمایشات پزشکی در مراحل بعد هستن و در نهایت همه مشخصات شما بررسی و ارزیابی میشن و اگه خوش‌شانس باشین ممکنه شما رو به عنوان کاندیدای فضانوردی قبول بکنن. ناسا هر دو سال یه بار اسامی حدوداً 100 زن و مرد رو که از بین هزاران متقاضی فضانوردی به عنوان کاندید قبول شدن اعلام میکنه.
اگه شما جزو این لیست بودین مرحله بعدیش اینه که شما رو به مرکز فضایی جانسون ناسا که در هوستون تگزاس قرار داره میفرستن که در اونجا باید دوره‌های کارآموزی دوساله‌ای رو بگذرونین. در طی این دو سال شما کلاسهایی در زمینه علوم (ریاضی، فیزیک، نجوم، زمین‌شناسی، هواشناسی و اقیانوس‌شناسی)، تکنولوژی (هدایت فضاپیما، مکانیک وسایل مداری و فرآورش مواد) و
سیستمهای شاتل فضایی خواهید گذروند.
همچنین دوره‌های زندگی در دریا و خشکی و در شرایط بدون نیروی جاذبه و محیطهای با فشار اتمسفری بالا و خیلی پایین رو هم میگذرونین. ضمناً یه تست شنا رو هم باید بگذرونین که در اون لازمه که سه بار طول یه استخر 25 متری رو در حالیکه
لباس فضانوردی و کفش تنیس تنتونه طی کنین. اگه شما به عنوان یه خلبان پذیرفته شده باشین باید دوره‌هایی رو هم در هواپیمای جت تی-38 ناسا و شاتل آموزشی اون بگذرونین که حدوداً 15 ساعت در هر ماه به این کار اختصاص داره ولی اگه جزو متخصصان ماموریت باشین این مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما یک فضانورد خواهید بود. البته این تازه اول کاره. از اینجا به بعد کار شما اینه که تو کلاسای آموزشی در مورد نحوه جنبه‌های مختلف عملکرد شاتل فضایی شرکت کنین. هر قسمت این وسیله توسط متخصصین و سازنده‌های اون قسمت تدریس میشه. بعدش باید با یه دستگاه شبیه‌ساز (سیمولاتور) همه کارهای لازم رو از قبیل کارهای قبل از بلند شدن شاتل، در حین برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روی زمین رو تمرین کنین. ضمناً برحسب اینکه خلبان یا متخصص ماموریت باشین باید نحوه کار با بازوی روبوتیک شاتل رو که محموله شاتل رو ازش خارج میکنه یاد بگیرین. خلاصه اینکه اونقدر آموزشهای مختلف رو میگذرونین تا اینکه قرعه به نامتون بیفته و برای یه پرواز واقعی انتخاب بشین.
در این حالت باید 10 ماه قبل از پرواز، دوره‌های تخصصی مربوط به اون ماموریت رو بگذرونین. این دوره‌ها شامل پروازهای شبیه‌سازی‌شده، قدم زدن زیر آب و زندگی درون شاتل میشه. تو این دوره‌ها شما رو برای مقابله با هر نوع وضعیت اضطراری آماده میکنن. بعدش اگه خلبان باشین که دیگه شما رو میبرن تو شاتل واقعی که باید باش پرواز کنین و باز هم کلی دوره و جلسه و پرواز شبیه‌سازی شده براتون میذارن تا اینکه بالاخره تشریف میبرین به فضا. بعداز پرواز هم یه سری آزمایشهای پزشکی و مذاکرات چند روزه رو در پیش دارین که اصطلاحاً بهشون میگن Debriefings (اگه یکی معنیشو بهم بگه ممنون میشم).
هر فضانورد دست‌کم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقی میمونه. فضانوردا به عنوان کارمندای رسمی غیرنظامی استخدام میشن و گرید یا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب میزان سابقه). معمولاً میزان مرخصی زیاد و بیمه عمر و بیمه پزشکی هم دارن و از مزایای بازنشستگی استفاده میکنن.
خوب این بود روش فضانورد شدن. همونطور که میبینین باید آموزشهای زیادی رو بگذرونین و سخت تلاش کنین و از استقامت زیادی هم برخوردار باشین تا یه فضانورد واقعی بشین. آیا هنوز هم دلتون میخواد فضانورد بشین؟
منبع : http://dropout.dreamhosters.com

ارسال شده توسط : بهزاد طهماسب زاده




www.HUPAA.com
محک
● مقالات فیزیک
● اخبار فیزیک
● مطالب پربیننده
● کوانتوم و فیزیک جدید
● الکترومغناطیس
● نظریات ایرانی
● نجوم و اخترفیزیک
● فلسفه و متافیزیک
● نانوتکنولوژی
● برق و الکترونیک
● هواشناسی و فیزیک جو
● فیزیک نور و اپتیک
● مکانیک و ترمودینامیک
● مطالب متفرقه
● معرفی کتاب
● دانشمندان
● فیزیک در ایران
● سایتهای فیزیک انگلیسی
● سایتهای فیزیک فارسی
● دانلود نرم افزار
● تصاویر دیدنی
● پزشکی و سلامت
امکانات
● خانه
● انجمن فیزیکدانان جوان ایران
● چت روم هوپا
● درباره ما
● سفارش آگهی
● تماس با ما
● عضویت در انجمن
● ورود
● RSS
آگهی های متنی
● ادامه تحصیل در مالزی
● دانشگاه های مالزی
● سعيد سيوف جهرمي
● هر آنچه می خواهید
● مجله پزشکی
● توصیه های پزشکی
● پس از باران
● انجمن علمی فیزیک پیام نور
● دانلود کامل
● سایت گردشگری آنوبانی نی
● جاویدان
● سنگ شکن
● آگهی رایگان
● ایتکا
● پزشکی
● مجله علمی
● پی سی گیمرز
● موسسه پروفسور حسابی
● میهن کمپ
● پی سی وبلاگ
● کتاب هفته
● دهکده فضایی
● ایران حافظ
● Airgo Design
● دکتر علی افضل صمدی
عضویت در خبرنامه
ایمیل :
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
ادامه تحصیل در خارج از کشور
پزشکی و سلامت
آخرین گفتگوها در انجمن
آغــاز بــی علـت جـهــان (4 پاسخ)
e (0 پاسخ)
آيا در خلا كامل سرعت باعث از هم پاشيدن يك جسم; صلب ميشود؟ (18 پاسخ)
الکتریسیته ی ساکن (3 پاسخ)
توضیح ساده از مکانیک آماری (1 پاسخ)
کتاب راهنما در مورد نرم افزار rsoft (0 پاسخ)
شغل مرتبط با لیسانس فیزیک (38 پاسخ)
چرا دوچرخه در حال حرکت نمیوفته؟ (9 پاسخ)
معادله دیفرانسیل تاخیردار (3 پاسخ)
جسمی به جرم m از ارتفاع h در خلا به طرف زمین رها می شود (5 پاسخ)
چرا در مقياس نانو نيمه رساناي ذاتي نداريم؟ (6 پاسخ)
مستند های علمی (15 پاسخ)
جرم پروتون (25 پاسخ)
فیزیک دانشگاه تهران (1 پاسخ)
فکر می کنید ساز و کار این اختراع چگونه است؟ (0 پاسخ)
درخواست کتاب برای اموزش مفهومی امواج الکترومغناطیس (5 پاسخ)
میدان ناشی از کاسه ای به شعاع R و توزيع بار يكنواخت (5 پاسخ)
روش ساخت گلایدر کاغذی (0 پاسخ)
نيروي گشتاور (7 پاسخ)
گردش دانشیک (3 پاسخ)
تصاویر نجومی (1563 پاسخ)
كمك در ساخت پلاسما (0 پاسخ)
پارسی را پاس بداریم (908 پاسخ)
نجوم از اول... (45 پاسخ)
اثر فوتو ولتائیک و سرعت نور (5 پاسخ)
همگام با هم تا کنکور ارشد بهمن ۹۳ (27 پاسخ)
اصل فرما (16 پاسخ)
آیا احتمال برخورد صاعقه به یک رسانا و یک نا رسانا یکسان است؟ (23 پاسخ)
شوخي و فكاهي در رياضيات و فيزيك (412 پاسخ)
فیزیک هسته ای1 (13 پاسخ)
موج یا ذره؟ (10 پاسخ)
کشف داروی جدید برای بهبود تومور مغزی (4 پاسخ)
چند سوال راجع به فیزیک جو و ژئو فیزیک (2 پاسخ)
سن شما چند است (53 پاسخ)
شوخي با شيمي (10 پاسخ)
یک ایرانی اولین برنده زن معتبرترین جایزه جهانی ریاضیات (23 پاسخ)
از دنیای بزرگ تا دنیای کوچک ( پاور پوینت ) (0 پاسخ)
ورزش با قوانین فیزیک؟! (9 پاسخ)
قانون پایستگی انرژی (2 پاسخ)
پرتاب تخم مرغ از ارتفاع 1.5 متري بدون آنكه بشكند (43 پاسخ)
شتاب جاذبه (6 پاسخ)
سرعت ثابت چيست؟ (17 پاسخ)
مقاله GaAs Quantum-Dot Lasers (2 پاسخ)
فرمول شتاب و سرعت (1 پاسخ)
آیا با رد قانون پایستگی انرژی موافقید؟ (19 پاسخ)
عکس های میکروسکوپی و بزرگنمایی شده (15 پاسخ)
سنگ تا چه ارتفاعي به بالا رفته و با چه سرعتي به زمين ميرسد؟ (8 پاسخ)
مراحل تولید سوخت هسته ای (0 پاسخ)
صدای افتادن درخت (32 پاسخ)
جهانی درون انفجار (2 پاسخ)
زمان آینده (11 پاسخ)
ارتفاع یک تاب نسبت به زمین از 0.5 متر تا 2 متر تغییر می کند (4 پاسخ)
نظر شما در مورد رشته فیزیک در انتخاب رشته کنکور (3 پاسخ)
"بارش شهابی جوزایی" به اوج فعالیت‌های خود می‌رسد (2 پاسخ)
چگونه میتوان بر روی زمین یک سیاهچاله ساخت؟ (4 پاسخ)
فیزیک مقدماتی (1 پاسخ)
فیزیکدان ایرانی برنده جایزه هول وک (1 پاسخ)
فرق بین فیزیک کلاسیک و مدرن (3 پاسخ)
خطوط میدان الکتریکی (1 پاسخ)
دیدنیهای دانشیک (64 پاسخ)
مقالات فیزیک
تأثیر نواحی ‌آرام (کم فعالِ مغناطیسی) سطح خورشید در گرمایش لایه‌های رنگین‌کره و تاج
انرژی اَکتیواسیون (فعالسازی)
فضای میان ستاره ای یک آزمایشگاه کوانتومی عجیب!
مردی که چشم ما را به روی جهان گشود!
رابطه‌ی فراوانی فلزی و جرم ستاره‌ای کهکشان‌های دوردست
توصیف جالب “استیون واینبرگ” از جهان های چندگانه
اصل برنولی
امکان ِکشف حیات بیگانه در اطراف کوتوله های قرمز!
معرفی کتاب: نسبیت
درخشش “مریخ” به اندازه “ماه” نمی شود!
جو زمین، مملو از ترکیب شیمیایی ممنوعه
قانون پایستگی انرژی
شبیه سازی دوتایی‌های ستاره‌ نوترونی مغناطیسی با توان تفکیک بالا
خطر برخورد یک سیارک به زمین در سال ۲۸۸۰
ستاره ای که به سیاره تبدیل شد!
سوء استفاده از مفاهیم فیزیک کوانتومی
نظارۀ شهاب باران در آسمان
صورت فلکی شلیاق یا چنگ رومی(Lyr)
کتاب «چرا E=mc2» (ترجمه)
محاسبه جرم دقیق ِکهکشان راه شیری!
کشف ِخوشه ای کهکشانی با جرمی ۱۶۰ تریلیون برابر خورشید!
آیا مرگ سیاهچاله باعث تولد ِسفیدچاله می شود؟
شعله هایی که می توانست، زمین را تاریک کند!
تبدیل سلول‌های بنیادی به خون انسان!
آیا ما در یک “ماتریکس” زندگی می کنیم؟
“کهکشان های کوتوله” درک ما از کارکرد کیهان را به چالش کشیدند!
تصویری از خرچنگ کیهانی!
فاصلۀ ستارگان و اجرام نورانی کیهان چگونه محاسبه می شود؟
معرفی کتاب: ذره در پایان گیتی
علم چیست؟
ادامه ...
اخبار فیزیک
سنجش انرژی خورشید در زمان واقعی برای نخستین بار
بهترین جای کیهان برای یافتن حیات بیگانه کجاست؟
بررسی فوران‌های قمر مشتری برای درک چگونگی شکل‌گیری زمین
زن ریاضیدان ایرانی، برنده عالی ترین جایزه ریاضی جهان شد
ماه برای چند سال می‌تواند سوخت زمین را تأمین کند؟
نقشه‌برداری از 101 آبفشان بر سطح قمر یخ‌زده زحل
رکود شکنی مریخ نورد “فرصت” در یک جهان بیگانه!
خودروی خورشیدی ایران بهترین تیم مسابقات جهانی آمریکا شد
حل یکی از معماهای بزرگ فیزیک پس از 27 سال
زمین از خطر فرو رفتن به عصر تاریکی نجات یافت
“افق های نو” یک سال دیگر به پلوتو می‌رسد!
ورود «وویجر» به فضای بین‌ستاره‌ای با تردید مواجه شد
گودال‌های ماه، پناهگاه‌های آینده انسان
تداوم موفقیت تیم‌های ربوکاپ ایرانی در برزیل
۴۵ سال از اولین گام انسان بر “ماه” گذشت
ادامه ...
مطالب پربیننده
زن ریاضیدان ایرانی، برنده عالی ترین جایزه ریاضی جهان شد (46+)
سوء استفاده از مفاهیم فیزیک کوانتومی (21+)
کتاب «چرا E=mc2» (ترجمه) (19+)
توصیف جالب “استیون واینبرگ” از جهان های چندگانه (19+)
ماه برای چند سال می‌تواند سوخت زمین را تأمین کند؟ (15+)
قانون پایستگی انرژی (12+)
نظارۀ شهاب باران در آسمان (9+)
ستاره ای که به سیاره تبدیل شد! (9+)
محاسبه جرم دقیق ِکهکشان راه شیری! (7+)
بهترین جای کیهان برای یافتن حیات بیگانه کجاست؟ (7+)
درخشش “مریخ” به اندازه “ماه” نمی شود! (7+)
اصل برنولی (6+)
شبیه سازی دوتایی‌های ستاره‌ نوترونی مغناطیسی با توان تفکیک بالا (5+)
معرفی کتاب: نسبیت (5+)
خطر برخورد یک سیارک به زمین در سال ۲۸۸۰ (4+)
ادامه ...
[خانه] [انجمن فیزیکدانان جوان ایران] [چت روم هوپا] [درباره ما] [سفارش آگهی] [تماس با ما] [ورود] [عضویت]
جستجو :
Copyright 2003 - 2014 © Hupaa.com , All rights reserved.